Η ιγμορίτιδα (ή παραρρινοκολπίτιδα, ή ρινοκολπίτιδα) είναι η φλεγμονή των ιγμορείων άντρων, δηλαδή των κόλπων που βρίσκονται δεξιά και αριστερά της μύτης (παραρρίνιοι κόλποι), που αποτελούν μέρος της άνω γνάθου. Τα ιγμόρεια, βρίσκονται στα οστά γύρω από τη μύτη και δημιουργούν ένα “σύστημα”, μέσα στο οποίο κυκλοφορεί ο αέρας φυσιολογικά. Όταν η φυσιολογική ροή του αέρα διαταράσσεται, παρουσιάζεται υπερβολική συσσώρευση βλέννας στα ιγμόρεια, που μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση, ή αλλιώς τη γνωστή σε όλους μας ιγμορίτιδα.
Οι παρακάτω παράγοντες προδιαθέτουν σε πολλές περιπτώσεις σε συχνότερα επίμονα επεισόδια παραρρινοκολπίτιδας (ιγμορίτιδας) :
- Το στραβό ρινικό διάφραγμα (σκολίωση ρινικού διαφράγματος)
- Οι υπερτροφικές ρινικές κόγχες
- Οι ρινικοί πολύποδες
- Οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Το κάπνισμα
- Οι οδοντικές λοιμώξεις και οι οδοντιατρικές εργασίες σε περιοχές που γειτνιάζουν με τα ιγμόρεια
- Η αλλεργική ρινίτιδα
- Οι ανοσοανεπάρκειες
- Η κυστική ίνωση
- Τα θαλάσσια σπορ-καταδύσεις
- Τα αεροπορικά ταξίδια
Τύποι ιγμορίτιδας
Η οξεία ιγμορίτιδα είναι πιθανό να εμφανιστεί ύστερα από το κοινό κρυολόγημα. Στα συμπτώματά της περιλαμβάνει πυώδεις ρινικές εκκρίσεις, “μπούκωμα” στη μύτη, εκκρίσεις προς το λαιμό (οπισθορρινικές εκκρίσεις) και πόνο στη στοματική κοιλότητα και στα δόντια. Επιπρόσθετα, είναι πιθανό να εκδηλωθούν συμπτώματα πυρετού, κόπωσης, βήχα, πόνου στα αυτιά και ενδεχομένως βουητό και βαρηκοΐα.
Υποτροπιάζουσα οξεία ιγμορίτιδα. Στην περίπτωση αυτή, ο ασθενής παρουσιάζει για τέσσερις ή περισσότερες φορές ετησίως επεισόδια οξείας ιγμορίτιδας. Μετά τη φαρμακευτική αγωγή τα επεισόδια αυτά υποχωρούν πλήρως.
“Είναι αδύνατο να ξέρει την ιατρική αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος.”
– Ιπποκράτης
Πιο επίμονη μορφή ιγμορίτιδας είναι η υποξεία ιγμορίτιδα, που μπορεί να διαρκέσει από 4 έως και 12 εβδομάδες, δυσχεραίνοντας την καθημερινότητα του ασθενή, εξαιτίας των επίμονων συμπτωμάτων.
Τέλος, η χρόνια ιγμορίτιδα γίνεται αντιληπτή από τη μεγάλη διάρκεια των συμπτωμάτων που είναι πιθανό να ξεπεράσουν τις 12 εβδομάδες. Τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτή τη μορφή ιγμορίτιδας, είναι οι βλεννοπυώδεις εκκρίσεις στο πίσω κυρίως μέρος της μύτης (οπισθορρινικές). Είναι συχνότερη σε άτομα με μεγάλου βαθμού σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, μεγάλου βαθμού υπερτροφία των ρινικών κογχών ή και σε περιστατικά ρινικής πολυποδίασης καθώς σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δυσκολότερο να “καθαρίσουν” οι παραρρίνιοι κόλποι ακόμη και υπό φαρμακευτική αγωγή λόγω των εξαιρετικά στενωμένων ρινικών θαλαμών
Ιγμορίτιδα: ποια είναι τα συμπτώματα;
Συμπτώματα της ιγμορίτιδας μπορεί να είναι τα εξής :
- Ρινική συμφόρηση
- Πυώδης ρινόρροια
- Πονοκέφαλος
- Πονόδοντος
- Κακοσμία στόματος
- Μειωμένη όσφρηση
- Αίσθημα κόπωσης
- Ναυτία
- Πόνος στο αυτί
- Αίσθηση βάρους στο πρόσωπο
- Οίδημα στη μύτη και το μέτωπο
Επιπλοκές
Οι πιθανές επιπλοκές της ιγμορίτιδας σε περιπτώσεις ασθενών που καθυστερούν να ζητήσουν ιατρική βοήθεια και να λάβουν αγωγή περιλαμβάνουν:
- Υποπεριοστικό απόστημα του οφθαλμικού κόγχου
- Οστεομυελίτιδα
- Θρόμβωση σηραγγώδους κόλπου
- Ενδοκρανιακό απόστημα
- Μηνιγγίτιδα
- Εγκεφαλίτιδα
Πώς γίνεται η διάγνωση της Ιγμορίτιδας;
Για την διάγνωση της ιγμορίτιδας απαιτείται πλήρης κλινική εξέταση και έλεγχος από εξειδικευμένο Ωρλ
Η αντιμετώπιση της οξείας ρινοκολπίτιδος εξαρτάται την αιτία και την μορφή της.
Η θεραπεία της οξείας ιογενούς ρινοκολπίτιδος πρέπει να αποσκοπεί στην αποκατάσταση του φυσιολογικού αερισμού της μύτης και την παροχεύτευση των εκκρίσεων της παραρρίνιων κόλπων με χρήση ρινοπλύσεων και αποσυμφορητικών.
Στην περίπτωση της οξείας μικροβιακής ρινοκολπίτιδας η προσθήκη αντιβιοτικών κρίνεται απαραίτητη. Η χρόνια μορφή της νόσου απαιτεί τη προσωποποιημένη αντιμετώπιση με τη μακρά χορήγηση σκευασμάτων ενίσχυσης της φυσιολογικής λειτουργίας της μύτης, όπως αντισταμινικά σκευάσματα, κορτιζονούχα σπρέι, ρινοπλύσεις, ειδικές αντιβιώσεις, στεροειδή κ.α.
Η χειρουργική θεραπεία της ιγμορίτιδας (ρινικολπίτιδας) τόσο της οξείας όσο και της χρόνιας έχει μόνο θέση μετά την αποτυχία των συμβατικών θεραπειών και αποσκοπεί στην λύση του προβλήματος και αποφυγή υποτροπών στο μέλλον.
