Η οξεία μέση ωτίτιδα είναι η βακτηριακή ή ιογενής φλεγμονή της κοιλότητας του μέσου αυτιού καθώς και των κυψελίδων της μαστοειδούς κοιλότητας. Οι μικροοργανισμοί μετά από μία λοίμωξη, καταλήγουν στο μέσο αυτί, μέσω της ευσταχιανής σάλπιγγας, αιματογενώς μέσω της συστηματικής κυκλοφορίας και μέσω διατρήσεων της τυμπανικής μεμβράνης ή σωληνίσκων αερισμού. Η ευσταχιανή σάλπιγγα αποτελεί τον σωλήνα που συνδέει το μέσο αυτί με το πίσω μέρος του λαιμού. Ο.Μ.Ω. μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συχνότερα απαντάται σε παιδιά ηλικίας 3 μηνών έως 4 ετών. Μέχρι την ηλικία των 4 ετών, το 60 – 85% των παιδιών θα εμφανίσουν τουλάχιστον ένα επεισόδιο Ο.Μ.Ω.
Παράγοντες κινδύνου:
- Παιδικός σταθμός, κακή υγιεινή σπιτιού, κακός αερισμός.
- Η χρήση του μπιμπερό, της πιπίλας ή το πιπίλισμα του αντίχειρα.
- Κάπνισμα.
- Ανεπάρκεια ή ανωριμότητα της φυσικής ανοσίας
- Αναιμία κυρίως σιδηροπενική.
- Η ευσταχιανή σάλπιγγα στην παιδική ηλικία είναι πιο κοντή και πιο ευθεία σε σχέση με τους ενήλικες.
- Υπερτροφία αδενεοειδών εκβλαστήσεων (α. απόφραξη του φαρυγγικού στομίου της ευσταχιανής σάλπιγγας και β. επιμόλυνση του μέσου ωτός από βακτήρια που υπάρχουν). Η ευσταχιανή σάλπιγγα στην παιδική ηλικία είναι πιο κοντή και πιο ευθεία σε σχέση με τους ενήλικες.
- Κληρονομικότητα.
- Συγγενής ανωμαλίες.
- Χαμηλό κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο.
Συμπτώματα της οξείας μέσης ωτίτιδας:
Παιδιά
- Πόνο στο αυτί.
- Αίσθημα ότι είναι γεμάτο με νερό.
- Απώλεια ακοής.
- Πυρετό.
- Ανησυχία.
- Δυσκολία στη σίτιση.
- Δυσκολία στον ύπνο
Σε μερικές περιπτώσεις οι γονείς μπορεί να δουν υγρό να τρέχει από το αυτί του παιδιού. Αυτό συνήθως σημαίνει ότι έχει γίνει ρήξη του τυμπάνου και το πύο τρέχει προς τα έξω. Να διευκρινιστεί ότι η ρήξη του τυμπάνου δεν είναι πάντοτε μια κακή εξέλιξη της οξείας ωτίτιδας. Με αυτό τον τρόπο μερικές φορές το αυτί «ανακουφίζεται» αφού το πύο τρέχει προς τα έξω και δεν συσσωρεύεται εντός της κοιλότητας του μέσου ωτός και σίγουρα το παιδί σταματάει να πονάει.
Ενήλικες
- Πόνο στο αυτί
- Βαρηκοΐα
- Αίσθημα πληρότητας ωτός
- Πυρετός και ίλιγγος (σε σπάνιες περιπτώσεις)
“Είναι αδύνατο να ξέρει την ιατρική αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος.”
– Ιπποκράτης
Η ωτίτιδα παρουσιάζεται συνήθως 3-6 μέρες μετά από μια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού.
Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στα βρέφη καθώς δεν μπορούν να προσδιορίσουν την ενόχληση. Συνεπώς, είναι δύσκολο να αντιληφθεί ο γονιός τι τους συμβαίνει.
Προφύλαξη από την οξεία μέση ωτίτιδα:
- Συνιστάται αποκλειστικός θηλασμός έως την ηλικία των 6 μηνών.
- Μη θηλάζετε ή δίνετε το μπιμπερό στο μωρό ενώ αυτό είναι ξαπλωμένο στο κρεβάτι.
- Αποφυγή παθητικού καπνίσματος.
- Αποφύγετε τη συναναστροφή του παιδιού σας με παιδιά που εμφανίζουν συμπτώματα λοίμωξης ανώτερου αναπνευστικού.
- Ρινοπλύσεις με έτοιμα σκευάσματα.
- Καλό πλύσιμο τον χεριών
- Εμβολιασμός κυρίως με το εμβόλιο έναντι του αιμόφιλου της ινφλουέντζας τύπουΑ& Β και του πνευμονιόκοκκου
Η μυριγγοτομή και η τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού είναι αποτελεσματική και ενδείκνυται σε ασθενείς με τρία επεισόδια οξείας μέσης ωτίτιδας σε διάστημα 6 μηνών ή περισσότερα από τέσσερα σε ένα χρόνο ή παραμονή υγρού στο μέσο αυτί για 3 μήνες.
Οι επιπλοκές είναι αρκετά σπάνιες, αλλά μπορεί να είναι σοβαρές αν συμβούν, όπως:
Μαστοειδίτιδα
Λαβυρινθίτιδα
Μηνιγγίτιδα
Πάρεση ή παράλυση του προσωπικού νεύρου
Διάτρηση στο τύμπανο
Μόνιμη βαρηκοΐα, συνήθως ελαφρά.
Αν εμφανιστούν επιπλοκές, πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα με αντιβιοτικά ή/και χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο.
